Praktijkcasus: zitting via Skype

De coronacrisis brengt ook innovatie. Zo was het begin dit jaar nog ondenkbaar dat zittingen bij de rechtbank telefonisch of via Skype zouden verlopen en niet meer de fysieke zitting in mooie gerechtsgebouwen met indrukwekkende toga’s en toch enigszins statige formaliteiten. Toch was een zitting via Skype en telefonisch wel de nieuwe werkelijkheid in de maand mei voor ons kantoor. Adriënne van Geel had zowel een zitting via Skype als een telefonische zitting. Wat vond zij daarvan?

Spannend, met name of de ict-faciliteiten ons ter wille zouden zijn. Dat bleek bij beide vormen niet het geval. De Skype-zitting was een kort geding (spoedprocedure) over het al dan niet in stand blijven van een concurrentiebeding. Het beeld werkte goed, maar bij niet alle partijen die deelnamen werkte de microfoon. Er moest dus geïmproviseerd worden hoe verder te gaan. Naast de verbinding via Skype werd door de rechtbank een groepstelefoongesprek tot stand gebracht. Zo kon men elkaar horen via de telefoon en zien via Skype op de computer. Dat verliep prima, al was het communiceren via briefjes met cliënten die bij Adriënne zaten een bijzondere ervaring (dit deed haar enigszins terugdenken aan haar middelbare schooltijd met stiekeme briefjes schrijven). Wie weleens een zitting heeft meegemaakt, weet dat het ‘op de gang sturen’ van partijen door de rechter bijna een vast onderdeel van het programma is. Dat was nu niet mogelijk. Ook hier liet de rechter zich niet zomaar uit het veld slaan, maar kregen partijen na afloop van de zitting een week de tijd om met elkaar in overleg te treden over een regeling. Adriënne is van mening dat dit toch minder goed werkt dan ‘op de gang’, dan zit je immers in het heetst van de strijd en is er meer bereidheid bij partijen om er toch samen uit te komen. Die bereidheid was er nu niet en er werd inhoudelijk vonnis gewezen. De inhoud van dat vonnis was naar onze mening niet anders of beter dan wanneer er een fysieke zitting zou hebben plaatsgevonden. Echter, voor de dynamiek en het onderhandelen, de sfeer, toga’s en gebouwen, gaat onze voorkeur zeker uit naar een fysieke zitting. Maar in geval van nood, is de zitting via Skype een prima alternatief.

Voor de telefonische zitting is dat naar onze mening anders. Het niet kunnen zien van de andere partij en de rechter heeft Adriënne als een groot nadeel ervaren. Daarnaast waren er problemen met de telefoonverbinding en bleek na een half uur dat de werknemer (eiser) niet meer kon deelnemen aan de telefonische zitting. Gevolg? Na drie weken (begin juni) vond alsnog een fysieke zitting plaats in Middelburg, waarbij men elkaar kon zien, wat naar onze mening essentieel is wanneer het – zoals in het arbeidsrecht – om mensen en arbeid gaat. Kortom, de telefonische zitting is voor ons niet voor herhaling vatbaar.